مساله پول در روانکاوی یکی از موضوعات بسیار مهم و نمادینی است که با بار فرهنگی، هیجانی و ناخودآگاهی که به همراه دارد حرف و حدیث ها و داستان های زیادی با خودش می آورد از حرفهای عامیانه ای مثل این که روانکاوی امری بسیار گران و لوکس است، این که روانکاوها هیچ کار نمی کنند و پول زیاد می گیرند تا رویکردهای متفاوت بیماران به آن؛ مثلا بیمارانی که دیر به دیر پرداخت می کنند یا حتی پرداخت نمی کنند، آنها که همیشه به موقع پرداخت می کنند، آنها که واکنش های تند به افزایش قیمت نشان می دهند و …
آنچه مهم است این است که پول در روانکاوی مسلما امری است بسیار فراتر از پرداخت صرفا یک دستمزد و هم به خودی خود و هم در ارتباط بیمار-روانکاو معانی نمادین زیادی دارد: فقدان، قربانی کردن و ناممکن بودن که در زبان لکانی-فرویدی عناصر اختگی به شمار می روند برخی از این معانی است که جای تامل دارد. جان کلام این که بررسی رابطه فرد با پول ابزار تحلیلی مفیدی است.
