ناریس کششه (۲۰۱۷) از اتاق درمان به مثابه زهدان ثانوی یاد می کند؛ مکانی امن که نیازهای ابتدایی مراجع به عشق، امنیت و کنجکاوی را برآورده می سازد و امکان رشد را برای وی فراهم می آورد. این زهدان ثانوی، ظرفی درمانی است که مراجع و درمانگر در آن می توانند به ترمیم زخم های نخستین زندگی [...]
