در مستند “روی دیگر همه چیز”، سربيانكا تورايليچ استاد رياضی و مبارزی كه زندگيش را صرف جنگيدن برای آزادی كرده وقتی برای دستاوردهای آزادی خواهانه اش مورد تقدير قرار می گيرد اقرار می كند كه مبارزاتش بیهوده بوده و با توجه به شرايط فعلی كشور این دستاوردش بزرگترین شکست زندگیش است: «جايزه ای كه می گيرم بابت يك ناكامی مطلق ه»
فردای سخنرانی اش هنگام دریافت جایزه، نشریه ای چنین می نویسد:
«سربیانکا علیرغم نقشش در انقلاب پنجم اکتبر و مبارزه ای که باعث برکناری میلوشویچ از قدرت شد مبارزاتش را بیهوده می داند. مانند خیلی های دیگر او هم امیدش را برای دموکراسی در صربستان از دست داده است.
این مقاله با یا یک پیام شخصی خاتمه می یابد: این شکست مفتضحانه نیست سربیانکا. در راه کسب آزادی درست مثل زندگی نحوه ی رهسپاری و پیشروی مان مهم تر از رسیدن به نقطه ی برنامه ریزی شده است»
مسیر رسیدن به آزادی مسیر سرراستی نیست. راه پرپیچ و خمی ست که هیچ کسی نمی تواند پیش بینی کند پس از پیچ بعدی چه چیزی در انتظار است. ممکن است چیزها آن گونه که می خواهیم و در خیالاتمان به تصویر کشیده شده اند پیش نروند. سیلی واقعیت همیشه در کمین است تا پایمان را از ابرها به زمین بکشاند. مواجهه فانتزی و واقعیت همیشه مواجهه تلخ و دردناکی ست. بلوغ این است که علیرغم این تلخی ها و سرخوردگی ها بتوانیم در مسیر بمانیم.
«همیشه فکرم این بوده که خیلی هم بد نیست اگر در انتهای زندگیت ببینی که رویایت برآورده نشده ولی همواره اعتقاد داشتم وحشتناک است اگر کل زندگی ات را سپری کنی و حتی یک رویا هم در سر نپرورانده باشی»
پ.ن: نقل قولها از نسخه ترجمه شده توسط سایت حرفه هنرمند برداشته شده است.
