بلاگ | صفحه ۸ از ۲۰ | مهرناز مصباح

دوستی قدیمی پیام می دهد: "امروز ده سال و یک روز از رفتن همیشگی دوست/آشنایی می گذرد که در روزگاری که خودم را تجسم متحرک مرگ می دیدم، او در چشم من تجسم زندگی و شور بود  و در آرزویی محال می خواستم مثل او زنده بودن را تجربه کنم. جالب این که  او مرگی خودخواسته را[...]

ناریس کششه (۲۰۱۷) از اتاق درمان به مثابه زهدان ثانوی یاد می کند؛ مکانی امن که نیازهای ابتدایی مراجع به عشق، امنیت و کنجکاوی را برآورده می سازد و امکان رشد را برای وی فراهم می آورد. این زهدان ثانوی، ظرفی درمانی است که مراجع و درمانگر در آن می توانند به ترمیم زخم های نخستین زندگی[...]

قرن بیستم راههای بسیار زیادی برای فراموش کردن ابداع کرده است، فراموش کردن دردی که در اعماق خود دفن کرده ایم. روان درمانی شاید تنها مکان امنی باشد که در آن بالاخره با دردهایمان مواجه شویم. دردهایی که عمری از آنها در رنج بوده ایم اما آن قدر قوی نبوده ایم یا آن قدر مورد حمایت نبوده[...]

اگر قرار بود بین دو وضعیت "خوشبختی، خوشحالی و رضایت از زندگی" یا "موفقیت و پیشرفت در زندگی" یکی را انتخاب کنید کدام را انتخاب می کردید؟ اگر چه اتفاقی بیوفتد خودتان را خوشبخت ترین آدم روی زمین می دانید؟ آیا این اتفاق تا به حال رخ داده؟ اگر چه اتفاقی بیوفتد خودتان را موفق ترین آدم[...]